{"id":445,"date":"2026-09-11T09:00:09","date_gmt":"2026-09-11T09:00:09","guid":{"rendered":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/?p=445"},"modified":"2026-09-11T09:00:09","modified_gmt":"2026-09-11T09:00:09","slug":"zenobia-z-radomska-upiekla-chleb-dozynkowy-jak-co-roku-w-srodku-znalazla-cos-czego-tam-nie-wkladala","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/?p=445","title":{"rendered":"Zenobia z Radomska upiek\u0142a chleb do\u017cynkowy jak co roku \u2014 w \u015brodku znalaz\u0142a co\u015b, czego tam nie wk\u0142ada\u0142a"},"content":{"rendered":"\n

Zenobia Marchewka ma sze\u015b\u0107dziesi\u0105t siedem lat i od czterech dekad mieszka w tym samym domu na obrze\u017cach Radomska. Ka\u017cdego roku, kiedy sierpie\u0144 chyli si\u0119 ku ko\u0144cowi, wychodzi do szopy, zdejmuje z p\u00f3\u0142ki star\u0105 blaszan\u0105 form\u0119 i zaczyna wyrabia\u0107 ciasto. Do\u017cynkowy chleb piecze od czterdziestu lat \u2014 odk\u0105d przej\u0119\u0142a przepis od swojej matki, a tamta od swojej. To nie jest zwyk\u0142e pieczenie. To rytua\u0142, kt\u00f3ry Zenobia traktuje powa\u017cniej ni\u017c niejeden ko\u015bcielny obowi\u0105zek.<\/p>\n\n\n\n

W tym roku wszystko wygl\u0105da\u0142o tak samo jak zawsze. M\u0105ka z m\u0142yna w Przedborzu, zakwas hodowany od wiosny, szczypta kminku i odrobina miodu z pasieki s\u0105siada. Zenobia wyrobi\u0142a ciasto wieczorem, przykry\u0142a lnian\u0105 \u015bciereczk\u0105 i posz\u0142a spa\u0107. Rano wsadzi\u0142a bochenek do pieca chlebowego, kt\u00f3ry jej m\u0105\u017c Tadeusz wymurowa\u0142 jeszcze przed emerytur\u0105. Po dw\u00f3ch godzinach w ca\u0142ym domu unosi\u0142 si\u0119 zapach, kt\u00f3ry \u2014 jak m\u00f3wi \u2014 nie ma odpowiednika w \u017cadnej piekarni \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

N\u00f3\u017c trafi\u0142 w co\u015b twardego<\/h2>\n\n\n\n

Kiedy chleb wystyg\u0142 i Zenobia chwyci\u0142a za n\u00f3\u017c, poczu\u0142a op\u00f3r. Nie taki, jak przy dobrze wyro\u015bni\u0119tej sk\u00f3rce. Twardszy. Metaliczny. Cofn\u0119\u0142a r\u0119k\u0119, zajrza\u0142a w przekr\u00f3j bochenka i zamar\u0142a. W samym \u015brodku, otulony mi\u0119kiszem jak w futerale, le\u017ca\u0142 ma\u0142y przedmiot. Srebrny, zaokr\u0105glony, z wyrytymi inicja\u0142ami: Z.M. Zenobia Marchewka. To by\u0142a brosza \u2014 jej w\u0142asna brosza, kt\u00f3r\u0105 uzna\u0142a za zaginion\u0105 dwadzie\u015bcia cztery lata temu.<\/p>\n\n\n\n

\u2014 My\u015bla\u0142am, \u017ce mi si\u0119 przewidzia\u0142o \u2014 m\u00f3wi dzi\u015b, siedz\u0105c przy tym samym stole, przy kt\u00f3rym kroi\u0142a tamten chleb. \u2014 Wzi\u0119\u0142am to do r\u0119ki i poczu\u0142am, jak mi si\u0119 nogi ugi\u0119\u0142y. Zna\u0142am t\u0119 brosz\u0119 jak w\u0142asn\u0105 d\u0142o\u0144. Dosta\u0142am j\u0105 od mamy na \u015blub. Kiedy zgin\u0119\u0142a, p\u0142aka\u0142am tygodniami.<\/p>\n\n\n\n

Brosza znikn\u0119\u0142a latem 2001 roku, tu\u017c przed do\u017cynkami. Zenobia przeszuka\u0142a dom od piwnicy po strych, podejrzewa\u0142a zgubienie podczas porz\u0105dk\u00f3w, mo\u017ce wypadni\u0119cie gdzie\u015b w ogrodzie. Po kilku tygodniach szukania odpu\u015bci\u0142a. B\u00f3l zosta\u0142o, ale \u017cycie toczy\u0142o si\u0119 dalej.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Dwadzie\u015bcia cztery lata milczenia<\/h2>\n\n\n\n

Tajemnic\u0119 wyja\u015bni\u0142 Tadeusz \u2014 m\u0105\u017c Zenobii, kt\u00f3ry od dw\u00f3ch lat zmaga si\u0119 z chorob\u0105 serca i, jak sam przyznaje, zacz\u0105\u0142 porz\u0105dkowa\u0107 sumienie. Tego samego wieczoru, kiedy brosza wyl\u0105dowa\u0142a na stole, przyszed\u0142 do kuchni, usiad\u0142 naprzeciwko \u017cony i powiedzia\u0142, \u017ce to on j\u0105 tam w\u0142o\u017cy\u0142. W 2001 roku, w przyp\u0142ywie z\u0142o\u015bci po k\u0142\u00f3tni, schowa\u0142 brosz\u0119 za belk\u0105 w szopie. Nigdy nie mia\u0142 odwagi przyzna\u0107 si\u0119 do tego, co zrobi\u0142. Przez lata pr\u00f3bowa\u0142 zapomnie\u0107. A\u017c w tym roku, kiedy Zenobia wysz\u0142a na chwil\u0119 do ogrodu, wyj\u0105\u0142 brosz\u0119 ze skrytki i wcisn\u0105\u0142 j\u0105 w surowe ciasto.<\/p>\n\n\n\n

\u2014 Nie chcia\u0142 mi jej po prostu odda\u0107 \u2014 m\u00f3wi Zenobia, a w jej g\u0142osie s\u0142ycha\u0107 co\u015b pomi\u0119dzy rozbawieniem a niedowierzaniem. \u2014 Tadeusz zawsze musia\u0142 zrobi\u0107 wszystko po swojemu. Nawet przeprosiny musia\u0142y by\u0107 na jego warunkach. Schowa\u0142 j\u0105 w chlebie, \u017cebym sama znalaz\u0142a. \u017bebym zrozumia\u0142a bez s\u0142\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Tadeusz, zapytany o ten pomys\u0142, wzrusza ramionami z min\u0105 cz\u0142owieka, kt\u00f3ry wie, \u017ce wyja\u015bnienia i tak niczego nie zmieni\u0105. \u2014 My\u015bla\u0142em, \u017ce to b\u0119dzie \u0142adniejsze ni\u017c gadanie \u2014 m\u00f3wi kr\u00f3tko. Zenobia kr\u0119ci g\u0142ow\u0105, ale si\u0119 nie z\u0142o\u015bci. Po czterdziestu dw\u00f3ch latach ma\u0142\u017ce\u0144stwa nauczy\u0142a si\u0119, \u017ce Tadeusz ma w\u0142asny j\u0119zyk przeprosin. Tego dnia w ko\u0144cu go zrozumia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Brosza wr\u00f3ci\u0142a na swoje miejsce \u2014 do pude\u0142eczka wy\u0142o\u017conego aksamitem, kt\u00f3re stoi na komodzie w sypialni. Chleb do\u017cynkowy, mimo wszystkich emocji, trafi\u0142 na st\u00f3\u0142 podczas uroczysto\u015bci i \u2014 jak zgodnie twierdz\u0105 s\u0105siedzi \u2014 by\u0142 tego roku wyj\u0105tkowo udany. Zenobia m\u00f3wi, \u017ce w przysz\u0142ym roku te\u017c go upiecze. Ale ciasto b\u0119dzie sprawdza\u0107 dwa razy.<\/p>\n\n\n\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Zenobia Marchewka ma sze\u015b\u0107dziesi\u0105t siedem lat i od czterech dekad mieszka w tym samym domu na obrze\u017cach Radomska. Ka\u017cdego roku, kiedy sierpie\u0144 chyli \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":444,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-445","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/445","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=445"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/445\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/444"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=445"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=445"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=445"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}