![\"\"](\"https:\/\/truestory24.pl.ua\/wp-content\/uploads\/2026\/10\/pexels-photo-30132853.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nRaz, drugi, pi\u0105ty, dziesi\u0105ty.<\/p>\n\n\n\n
\u017baden odebrany.<\/p>\n\n\n\n
W ko\u0144cu piel\u0119gniarka zam\u00f3wi\u0142a jej taks\u00f3wk\u0119 i pomog\u0142a zanie\u015b\u0107 torb\u0119 na d\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Henryka sama dojecha\u0142a pod dom, w kt\u00f3rym mieszka\u0142a od trzydziestu lat.<\/p>\n\n\n\n
Klucz nie pasowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Zamek by\u0142 nowy, b\u0142yszcz\u0105cy, obcy.<\/p>\n\n\n\n
Na drzwiach wisia\u0142a kartka, przyklejona ta\u015bm\u0105 klej\u0105c\u0105, napisana d\u0142ugopisem, drukowanymi literami.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie wracaj. Dom jest m\u00f3j po ojcu. Nie ma tu miejsca dla paso\u017cyt\u00f3w. Id\u017a do DPS-u.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Henryka przeczyta\u0142a raz.<\/p>\n\n\n\n
Przeczyta\u0142a drugi raz.<\/p>\n\n\n\n
Schowa\u0142a kartk\u0119 do kieszeni p\u0142aszcza.<\/p>\n\n\n\n
Przez okno od ulicy widzia\u0142a syna \u2014 siedzia\u0142 w fotelu po ojcu ze szklank\u0105 w r\u0119ce.<\/p>\n\n\n\n
Obok niego \u017cona przegl\u0105da\u0142a jakie\u015b karteczki i m\u00f3wi\u0142a co\u015b, \u015bmiej\u0105c si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Henryka sta\u0142a przed drzwiami w\u0142asnego domu z torb\u0105 po chemiku i czeka\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Nie p\u0142aka\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Wyj\u0119\u0142a telefon i zadzwoni\u0142a pod numer, kt\u00f3ry mia\u0142a zapisany od pi\u0119ciu lat.<\/p>\n\n\n\n
Numer da\u0142 jej m\u0105\u017c W\u0142adys\u0142aw na kilka tygodni przed \u015bmierci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZadzwo\u0144, jak b\u0119dzie trzeba\u201d \u2014 powiedzia\u0142 wtedy. \u2014 \u201eMam nadziej\u0119, \u017ce nie b\u0119dzie trzeba. Ale zadzwo\u0144.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Ona wtedy machn\u0119\u0142a r\u0119k\u0105 i schowa\u0142a kartk\u0119 do szuflady z rachunkami.<\/p>\n\n\n\n
Teraz sta\u0142a przed w\u0142asnym domem i wybiera\u0142a ten numer dr\u017c\u0105cymi palcami.<\/p>\n\n\n\n
Odebra\u0142 po dw\u00f3ch sygna\u0142ach.<\/p>\n\n\n\n
P\u00f3\u0142 godziny p\u00f3\u017aniej pod furtk\u0105 zatrzyma\u0142y si\u0119 dwa samochody.<\/p>\n\n\n\n
Z pierwszego wyszli dwaj policjanci.<\/p>\n\n\n\n
Z drugiego \u2014 \u015blusarz z walizk\u0105 narz\u0119dzi i starszy m\u0119\u017cczyzna w szarej marynarce z akt\u00f3wk\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Notariusz.<\/p>\n\n\n\n
Henryka sta\u0142a obok i trzyma\u0142a si\u0119 furtki, bo nogi troch\u0119 j\u0105 zawodzi\u0142y po tych tygodniach w szpitalu.<\/p>\n\n\n\n
Jeden z policjant\u00f3w zapuka\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Syn otworzy\u0142 drzwi z min\u0105 kogo\u015b, kto ju\u017c wie, co powie.<\/p>\n\n\n\n
Zobaczy\u0142 mundury i cofn\u0105\u0142 si\u0119 o krok.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDzie\u0144 dobry\u201d \u2014 powiedzia\u0142 notariusz spokojnie, zanim syn zd\u0105\u017cy\u0142 cokolwiek powiedzie\u0107. \u2014 \u201eMam przy sobie dokumenty dotycz\u0105ce tej nieruchomo\u015bci. Prosz\u0119 pozwoli\u0107, \u017ce wyja\u015bni\u0119 sytuacj\u0119.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Syn spojrza\u0142 na matk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Matka patrzy\u0142a na nowy zamek.<\/p>\n\n\n\n
Notariusz otworzy\u0142 akt\u00f3wk\u0119 i wyj\u0105\u0142 grub\u0105 teczk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDom nie nale\u017cy do pana\u201d \u2014 powiedzia\u0142, nie podnosz\u0105c g\u0142osu. \u2014 \u201ePana ojciec nie by\u0142 ju\u017c jego w\u0142a\u015bcicielem w chwili \u015bmierci.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Syn parskn\u0105\u0142 \u015bmiechem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo pan opowiada.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201ePi\u0119\u0107 lat temu\u201d \u2014 notariusz po\u0142o\u017cy\u0142 dokumenty na stoliku przy drzwiach \u2014 \u201epana ojciec przeni\u00f3s\u0142 ca\u0142\u0105 nieruchomo\u015b\u0107, polis\u0119 na \u017cycie i przylegaj\u0105c\u0105 dzia\u0142k\u0119 do fundacji rodzinnej.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Cisza.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJedynym zarz\u0105dc\u0105 z pe\u0142nymi uprawnieniami jest pana matka, Henryka.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u017bona syna wybieg\u0142a z salonu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo niemo\u017cliwe. Dom by\u0142 wyceniony na ponad osiemset tysi\u0119cy z\u0142otych.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Policjant poprosi\u0142 o cisz\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eA co ja dosta\u0142em?\u201d \u2014 syn odezwa\u0142 si\u0119 cicho, jakby sam nie wierzy\u0142, \u017ce pyta.<\/p>\n\n\n\n
Notariusz przewr\u00f3ci\u0142 stron\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKolekcj\u0119 b\u0142ystek w\u0119dkarskich. I niezap\u0142acony rachunek w sklepie budowlanym na osiemset czterdzie\u015bci z\u0142otych.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u017bona syna powiedzia\u0142a co\u015b g\u0142o\u015bno, czego Henryka nie chcia\u0142a potem powtarza\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Policjant powiedzia\u0142, \u017ce oboje maj\u0105 dwadzie\u015bcia minut na spakowanie rzeczy osobistych.<\/p>\n\n\n\n
Pod nadzorem funkcjonariuszy.<\/p>\n\n\n\n
\u015alusarz wszed\u0142 do \u015brodka i zabra\u0142 si\u0119 za nowy zamek.<\/p>\n\n\n\n
Henryka usiad\u0142a w fotelu po m\u0119\u017cu.<\/p>\n\n\n\n
Notariusz nala\u0142 jej herbat\u0119 z termosu, kt\u00f3ry przyni\u00f3s\u0142 ze swojego samochodu.<\/p>\n\n\n\n
Powiedzia\u0142, \u017ce W\u0142adys\u0142aw poprosi\u0142 go o to pi\u0119\u0107 lat temu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eM\u00f3wi\u0142, \u017ce lubi herbat\u0119 z termosu\u201d \u2014 notariusz si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142. \u2014 \u201e\u017be w szklance stygnie za szybko.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Henryka trzyma\u0142a kubek obiema r\u0119kami.<\/p>\n\n\n\n
Przez salon przeszed\u0142 syn z walizk\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Za nim \u017cona z kartonowym pud\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
\u017badne z nich na ni\u0105 nie patrzy\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
W drzwiach syn si\u0119 zatrzyma\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie mamy teraz gdzie i\u015b\u0107\u201d \u2014 powiedzia\u0142 cicho, prawie szeptem. \u2014 \u201eOddali\u015bmy mieszkanie. Nie mamy pieni\u0119dzy na hotel.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Henryka spojrza\u0142a na niego.<\/p>\n\n\n\n
Potem spojrza\u0142a na nowy zamek, kt\u00f3ry \u015blusarz w\u0142a\u015bnie sko\u0144czy\u0142 montowa\u0107 i podawa\u0142 jej klucze.<\/p>\n\n\n\n
Wzi\u0119\u0142a je.<\/p>\n\n\n\n
Odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do syna.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMarcinku\u201d \u2014 powiedzia\u0142a spokojnie, bo tak na niego m\u00f3wi\u0142a, kiedy mia\u0142 siedem lat i k\u0142ama\u0142 w \u017cywe oczy. \u2014 \u201eNapisa\u0142e\u015b mi, \u017cebym sz\u0142a do DPS-u. To mo\u017ce tam zadzwo\u0144, bo podobno maj\u0105 wolne miejsca.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Syn otworzy\u0142 usta.<\/p>\n\n\n\n
Zamkn\u0105\u0142 je.<\/p>\n\n\n\n
\u017bona z\u0142apa\u0142a go za rami\u0119 i poci\u0105gn\u0119\u0142a w stron\u0119 furtki.<\/p>\n\n\n\n
Jeden z policjant\u00f3w przymkn\u0105\u0142 za nimi drzwi.<\/p>\n\n\n\n
By\u0142o s\u0142ycha\u0107, jak furtka szcz\u0119ka na zewn\u0105trz.<\/p>\n\n\n\n
Potem cisza.<\/p>\n\n\n\n
Henryka siedzia\u0142a w fotelu po m\u0119\u017cu z kluczami w d\u0142oni i kubkiem herbaty, kt\u00f3ry jeszcze parowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Patrzy\u0142a przez okno na ogr\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n
Jab\u0142onka przy p\u0142ocie sta\u0142a tak samo jak zawsze.<\/p>\n\n\n\n
Rodzina podzieli\u0142a si\u0119 na dwa obozy ju\u017c nast\u0119pnego dnia \u2014 jedni dzwonili do Henryki, drudzy do Marcina.<\/p>\n\n\n\n
Henryka odbiera\u0142a wszystkie telefony.<\/p>\n\n\n\n
M\u00f3wi\u0142a kr\u00f3tko, \u017ce \u017cyje, \u017ce jest w domu i \u017ce woda na zup\u0119 ju\u017c si\u0119 gotuje.<\/p>\n\n\n\n
Ciotka Basia powiedzia\u0142a, \u017ce Marcin ma racj\u0119, \u017ce stara kobieta sama w takim domu to za du\u017co, \u017ce trzeba my\u015ble\u0107 praktycznie.<\/p>\n\n\n\n
Henryka powiedzia\u0142a, \u017ce dzi\u0119kuje za trosk\u0119 i \u017ce Basia mo\u017ce j\u0105 odwiedzi\u0107 w sobot\u0119, bo zrobi ciasto dro\u017cd\u017cowe.<\/p>\n\n\n\n
Ciotka Basia nie zadzwoni\u0142a w sobot\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Kuzyn Leszek napisa\u0142 SMS, \u017ce Marcin podobno p\u0142acze i \u017ce syn to jednak syn.<\/p>\n\n\n\n
Henryka odpisa\u0142a, \u017ce wie i \u017ce Marcin mo\u017ce skontaktowa\u0107 si\u0119 z panem Zygmuntem w sprawie b\u0142ystek w\u0119dkarskich.<\/p>\n\n\n\n
Leszek nie odpisa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Mia\u0142a do tego prawo?<\/p>\n\n\n\n
S\u0105siadka Krystyna powiedzia\u0142a wprost, \u017ce tak, i \u017ce jeszcze za ma\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Wnuczka Marcina \u2014 Zosia, dziewi\u0119\u0107 lat, kt\u00f3ra przychodzi\u0142a do babci na obiady co pi\u0105tek \u2014 zadzwoni\u0142a sama, z telefonu mamy, wieczorem tego samego dnia.<\/p>\n\n\n\n
\u201eBabciu, tato powiedzia\u0142, \u017ce zabra\u0142a\u015b mu dom.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Henryka od\u0142o\u017cy\u0142a telefon na chwil\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZosiu\u201d \u2014 powiedzia\u0142a. \u2014 \u201eCzy tato powiedzia\u0142 ci, \u017ce babcia le\u017ca\u0142a w szpitalu dwa tygodnie i nikt po ni\u0105 nie przyjecha\u0142?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Cisza po drugiej stronie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie\u201d \u2014 powiedzia\u0142a Zosia cicho.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo zapytaj tat\u0119 o to\u201d \u2014 powiedzia\u0142a Henryka. \u2014 \u201eI powiedz mu, \u017ce babcia czeka na przeprosiny. Jak przyjd\u0105, to zrobi\u0119 pierogi.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Zosia roz\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
P\u00f3\u0142 godziny p\u00f3\u017aniej zadzwoni\u0142a jeszcze raz.<\/p>\n\n\n\n
\u201eBabciu, tato p\u0142acze.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiem, kochanie.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eI co teraz?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Henryka patrzy\u0142a przez okno na ciemny ogr\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTeraz \u015bpij\u201d \u2014 powiedzia\u0142a. \u2014 \u201eJutro b\u0119dzie nowy dzie\u0144.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Klucze od nowego zamka by\u0142y lekkie, metaliczne, zimne w d\u0142oni.<\/p>\n\n\n\n
Henryka zamkn\u0119\u0142a je w gar\u015bci i siedzia\u0142a tak przez chwil\u0119, nie ruszaj\u0105c si\u0119 z fotela.<\/p>\n\n\n\n
Notariusz zebra\u0142 dokumenty, zapakowa\u0142 akt\u00f3wk\u0119 i powiedzia\u0142, \u017ce zadzwoni jutro rano, \u017ceby om\u00f3wi\u0107 kilka formalno\u015bci dotycz\u0105cych fundacji.<\/p>\n\n\n\n
Policjanci wyszli jako ostatni, jeden z nich przymkn\u0105\u0142 za sob\u0105 drzwi cicho, jakby wiedzia\u0142, \u017ce kobieta potrzebuje teraz ciszy.<\/p>\n\n\n\n
\u015alusarz zostawi\u0142 na stoliku przy drzwiach paragon i trzy komplety kluczy \u2014 jeden zapasowy owin\u0105\u0142 gumk\u0105 i opisa\u0142 mazakiem: \u201ezapas\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Henryka patrzy\u0142a na ten napis i my\u015bla\u0142a, \u017ce W\u0142adys\u0142aw te\u017c zawsze robi\u0142 zapasowe klucze i chowa\u0142 je w s\u0142oiku po og\u00f3rkach na g\u00f3rnej p\u00f3\u0142ce w spi\u017carni.<\/p>\n\n\n\n
Wsta\u0142a powoli, trzymaj\u0105c si\u0119 oparcia fotela, i posz\u0142a sprawdzi\u0107, czy s\u0142oik jeszcze jest.<\/p>\n\n\n\n
By\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Sta\u0142 dok\u0142adnie tam, gdzie go zostawi\u0142a przed szpitalem, mi\u0119dzy suszonymi grzybami a s\u0142oikiem z musztard\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Wzi\u0119\u0142a go w obie r\u0119ce i przez chwil\u0119 trzyma\u0142a, nie otwieraj\u0105c.<\/p>\n\n\n\n
Potem odstawi\u0142a z powrotem i wr\u00f3ci\u0142a do salonu.<\/p>\n\n\n\n
Herbata w kubku zd\u0105\u017cy\u0142a przestygn\u0105\u0107, ale wypi\u0142a j\u0105 do ko\u0144ca, \u0142yk po \u0142yku, patrz\u0105c przez okno na ogr\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n
Marcin zostawi\u0142 po sobie popielniczk\u0119 na parapecie \u2014 t\u0119 sam\u0105, kt\u00f3r\u0105 Henryka trzyma\u0142a w szafce, bo W\u0142adys\u0142aw nie lubi\u0142 dymu w domu.<\/p>\n\n\n\n
Popielniczka by\u0142a pe\u0142na.<\/p>\n\n\n\n
Henryka wzi\u0119\u0142a j\u0105 dwoma palcami, zanios\u0142a do \u015bmietnika na zewn\u0105trz i wysypa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Potem umy\u0142a j\u0105 pod kranem i schowa\u0142a z powrotem do szafki.<\/p>\n\n\n\n
Nie dlatego, \u017ce Marcin mia\u0142 kiedykolwiek wr\u00f3ci\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Po prostu nie lubi\u0142a ba\u0142aganu.<\/p>\n\n\n\n
Wieczorem, kiedy robi\u0142o si\u0119 ciemno i ogr\u00f3d za oknem zamienia\u0142 si\u0119 w ciemn\u0105 plam\u0119, Henryka usiad\u0142a przy lampce i otworzy\u0142a kopert\u0119.<\/p>\n\n\n\n
W\u0142adys\u0142aw pisa\u0142 o\u0142\u00f3wkiem, co j\u0105 zaskoczy\u0142o \u2014 przez ca\u0142e \u017cycie u\u017cywa\u0142 d\u0142ugopisu, tego samego niebieskiego, kt\u00f3ry kupowa\u0142 w blokach po dziesi\u0119\u0107 sztuk w kiosku przy poczcie.<\/p>\n\n\n\n
Ale ten list by\u0142 o\u0142\u00f3wkiem, troch\u0119 pochylonym w prawo, z literami, kt\u00f3re przy ko\u0144cach zda\u0144 robi\u0142y si\u0119 mniejsze, jakby brakowa\u0142o mu si\u0142 albo miejsca na kartce.<\/p>\n\n\n\n
Pisa\u0142, \u017ce zacz\u0105\u0142 chorowa\u0107 wcze\u015bniej, ni\u017c jej powiedzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u017be przez jaki\u015b czas my\u015bla\u0142, \u017ce da rad\u0119 sam, i nic jej nie m\u00f3wi\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u017be w tym czasie zacz\u0105\u0142 obserwowa\u0107 Marcina i widzia\u0142 rzeczy, kt\u00f3rych wcze\u015bniej nie chcia\u0142 widzie\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Pisa\u0142 o Wigilii sprzed czterech lat, kiedy syn przy stole zapyta\u0142 wprost, ile jest warta dzia\u0142ka za domem i czy mo\u017cna j\u0105 sprzeda\u0107 osobno.<\/p>\n\n\n\n
Pisa\u0142, \u017ce nast\u0119pnego dnia pojecha\u0142 do notariusza.<\/p>\n\n\n\n
\u017be nie powiedzia\u0142 nic przy stole, bo nie chcia\u0142 k\u0142\u00f3tni przy wigilijnej kolacji, ale nast\u0119pnego dnia pojecha\u0142 do notariusza i zacz\u0105\u0142 pyta\u0107 o fundacj\u0119 rodzinn\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Pisa\u0142, \u017ce notariusz \u2014 pan Zygmunt, ten z akt\u00f3wk\u0105 \u2014 by\u0142 bardzo cierpliwy i t\u0142umaczy\u0142 wszystko powoli, dwa razy, bo W\u0142adys\u0142aw nie rozumia\u0142 po\u0142owy prawniczych s\u0142\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
\u017be spotkali si\u0119 pi\u0119\u0107 razy, zanim W\u0142adys\u0142aw podpisa\u0142 wszystkie dokumenty.<\/p>\n\n\n\n
\u017be przy ostatnim spotkaniu pan Zygmunt powiedzia\u0142, \u017ce to jedna z lepiej przemy\u015blanych fundacji, jakie widzia\u0142, i \u017ce \u017cona b\u0119dzie bezpieczna.<\/p>\n\n\n\n
W\u0142adys\u0142aw napisa\u0142, \u017ce wr\u00f3ci\u0142 do domu spokojniejszy.<\/p>\n\n\n\n
\u017be zjad\u0142 obiad z apetytem po raz pierwszy od tygodni.<\/p>\n\n\n\n
Henryka przerwa\u0142a czytanie i patrzy\u0142a przez chwil\u0119 w okno.<\/p>\n\n\n\n
Przypomnia\u0142a sobie tamten obiad \u2014 by\u0142 ros\u00f3\u0142, bo gotowa\u0142a ros\u00f3\u0142 co \u015brod\u0119 \u2014 i \u017ce W\u0142adys\u0142aw zjad\u0142 dwie pe\u0142ne miski i poprosi\u0142 o trzeci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Ona si\u0119 wtedy \u015bmia\u0142a, \u017ce chyba od\u017cy\u0142.<\/p>\n\n\n\n
On powiedzia\u0142, \u017ce tak, troch\u0119.<\/p>\n\n\n\n
I nic wi\u0119cej nie wyja\u015bni\u0142, a ona nie pyta\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Czyta\u0142a dalej.<\/p>\n\n\n\n
Pisa\u0142 o ogrodzie \u2014 \u017ce jab\u0142onka przy p\u0142ocie b\u0119dzie wymaga\u0142a przyci\u0119cia wiosn\u0105 i \u017ceby nie zapomnia\u0142a, bo inaczej owoce b\u0119d\u0105 ma\u0142e.<\/p>\n\n\n\n
Pisa\u0142, \u017ce klucz do piwnicy jest na haczyku za drzwiami do kot\u0142owni, bo zawsze tam go zostawia\u0142 i ona zawsze go tam szuka\u0142a i nigdy nie mog\u0142a znale\u017a\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Pisa\u0142, \u017ce s\u0105siad Bronek mo\u017ce pom\u00f3c przy ci\u0119\u017cszych rzeczach, \u017ce to uczciwy cz\u0142owiek i \u017ce on sam mu pomaga\u0142 przy remoncie dachu trzy lata temu, wi\u0119c Bronek ch\u0119tnie odwzajemni przys\u0142ug\u0119.<\/p>\n\n\n\n
My\u015bla\u0142 o kluczach do piwnicy, o jab\u0142once i o Bronku.<\/p>\n\n\n\n
Z\u0142o\u017cy\u0142a list ostro\u017cnie wzd\u0142u\u017c starych zagi\u0119\u0107 i schowa\u0142a go do koperty.<\/p>\n\n\n\n
Kopert\u0119 w\u0142o\u017cy\u0142a do szuflady \u2014 tej samej, w kt\u00f3rej przez pi\u0119\u0107 lat le\u017ca\u0142 numer do notariusza.<\/p>\n\n\n\n
Szuflada zamkn\u0119\u0142a si\u0119 cicho.<\/p>\n\n\n\n
Henryka zgasi\u0142a lampk\u0119 i siedzia\u0142a przez chwil\u0119 w ciemno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Potem wsta\u0142a, posz\u0142a do kuchni i nastawi\u0142a wod\u0119 na kolejn\u0105 herbat\u0119, bo pierwsza by\u0142a ju\u017c dawno zimna i wypi\u0142a j\u0105 tylko z obowi\u0105zku.<\/p>\n\n\n\n
Rano zadzwoni\u0142a do siostry Ireny, zanim jeszcze zjad\u0142a \u015bniadanie.<\/p>\n\n\n\n
Irena odebra\u0142a po pierwszym sygnale, co znaczy\u0142o, \u017ce ju\u017c nie spa\u0142a i pewnie siedzia\u0142a przy oknie z kaw\u0105, jak to mia\u0142a w zwyczaju.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Henryka \u2014 powiedzia\u0142a siostra od razu, bez powitania. \u2014 S\u0142ysza\u0142am co si\u0119 sta\u0142o. S\u0105siadka twoja dzwoni\u0142a do Zosi, a Zosia do mnie.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Woda na zup\u0119 ju\u017c si\u0119 gotuje \u2014 odpowiedzia\u0142a Henryka. \u2014 We\u017a autobus o jedenastej, bo ten o wp\u00f3\u0142 do dwunastej zawsze si\u0119 sp\u00f3\u017ania.<\/p>\n\n\n\n
Irena milcza\u0142a przez chwil\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 P\u0142aczesz? \u2014 zapyta\u0142a Henryka.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Nie \u2014 powiedzia\u0142a Irena i by\u0142o s\u0142ycha\u0107, \u017ce p\u0142acze.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 We\u017a chusteczki do torebki i przyjed\u017a \u2014 powiedzia\u0142a Henryka. \u2014 Zrobi\u0142am ros\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Irena przyjecha\u0142a autobusem o jedenastej, z chusteczkami w torebce i ciastem dro\u017cd\u017cowym zawini\u0119tym w \u015bciereczk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Usiad\u0142y przy stole w kuchni i jad\u0142y zup\u0119, i Irena m\u00f3wi\u0142a, a Henryka s\u0142ucha\u0142a i czasem kiwa\u0142a g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Irena m\u00f3wi\u0142a, \u017ce Marcin zawsze by\u0142 taki, \u017ce ona to widzia\u0142a ju\u017c dawno, \u017ce na tamtej Wigilii sprzed czterech lat patrzy\u0142a na niego i my\u015bla\u0142a, \u017ce co\u015b z nim nie tak.<\/p>\n\n\n\n
Henryka powiedzia\u0142a, \u017ce W\u0142adys\u0142aw te\u017c to widzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
I \u017ce co\u015b z tym zrobi\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Irena urwa\u0142a w po\u0142owie zdania i patrzy\u0142a na siostr\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 M\u0105dry by\u0142 \u2014 powiedzia\u0142a w ko\u0144cu cicho.<\/p>\n\n\n\n \u2014 By\u0142 \u2014 zgodzi\u0142a si\u0119 Henryka. \u2014 Tylko ja nie zawsze s\u0142ucha\u0142am.<\/p>\n\n\n\n Siedzia\u0142y przy stole jeszcze d\u0142ugo po zupie, przy herbacie i cie\u015bcie dro\u017cd\u017cowym, i przez okno wida\u0107 by\u0142o ogr\u00f3d, w kt\u00f3rym jab\u0142onka przy p\u0142ocie sta\u0142a nieruchomo w bezwietrzne po\u0142udnie.<\/p>\n\n\n\n Henryka powiedzia\u0142a siostrze o li\u015bcie.<\/p>\n\n\n\n O jab\u0142once i kluczu do piwnicy i Bronku od dachu.<\/p>\n\n\n\n Irena s\u0142ucha\u0142a i nie przerywa\u0142a, co jej si\u0119 rzadko zdarza\u0142o.<\/p>\n\n\n\n \u2014 On wiedzia\u0142, \u017ce nie b\u0119dzie \u2014 powiedzia\u0142a w ko\u0144cu Irena.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Wiedzia\u0142 \u2014 powiedzia\u0142a Henryka. \u2014 I dlatego wszystko pouk\u0142ada\u0142, \u017cebym ja wiedzia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Po obiedzie Irena zaproponowa\u0142a, \u017ce mo\u017ce zostanie na kilka dni, \u017ce Henryka nie powinna by\u0107 sama.<\/p>\n\n\n\n Henryka podzi\u0119kowa\u0142a i powiedzia\u0142a, \u017ce da rad\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u017be nie jest sama \u2014 \u017ce jest dom, jest ogr\u00f3d, jest numer do pana Zygmunta i jest klucz na haczyku za drzwiami do kot\u0142owni.<\/p>\n\n\n\n Irena odjecha\u0142a autobusem o czwartej i macha\u0142a przez szyb\u0119, a Henryka sta\u0142a przy furtce i macha\u0142a z powrotem.<\/p>\n\n\n\n Kiedy autobus znikn\u0105\u0142 za zakr\u0119tem, Henryka wr\u00f3ci\u0142a do \u015brodka i posz\u0142a sprawdzi\u0107 haczyk za drzwiami do kot\u0142owni.<\/p>\n\n\n\n Klucz wisia\u0142 tam, gdzie W\u0142adys\u0142aw napisa\u0142.<\/p>\n\n\n\n Wzi\u0119\u0142a go, obejrza\u0142a, odwiesi\u0142a z powrotem.<\/p>\n\n\n\n Tydzie\u0144 po tamtym dniu przyszed\u0142 SMS od Marcina.<\/p>\n\n\n\n Bez pozdrowienia, bez s\u0142owa przepraszam.<\/p>\n\n\n\n \u201eMamo, czy m\u00f3g\u0142bym zabra\u0107 w\u0119dki taty z gara\u017cu, bo mo\u017ce by\u0107 mo\u017ce by mi si\u0119 przyda\u0142y.\u201d<\/p>\n\n\n\n Henryka przeczyta\u0142a wiadomo\u015b\u0107 dwa razy.<\/p>\n\n\n\n Pomy\u015bla\u0142a o tym, jak W\u0142adys\u0142aw siedzia\u0142 w gara\u017cu w sobotnie poranki i porz\u0105dkowa\u0142 b\u0142ystki, i jak Marcin nigdy nie przyszed\u0142 mu pom\u00f3c, cho\u0107 mieszka\u0142 dziesi\u0119\u0107 minut drogi.<\/p>\n\n\n\n Odpisa\u0142a spokojnie, bez z\u0142o\u015bci: \u201eW\u0119dki nale\u017c\u0105 do maj\u0105tku fundacji. Skontaktuj si\u0119 z notariuszem, pan Zygmunt wyja\u015bni procedur\u0119.\u201d<\/p>\n\n\n\n Marcin nie odpisa\u0142.<\/p>\n\n\n\n Wi\u0119cej si\u0119 nie odzywa\u0142.<\/p>\n\n\n\n Pan Zygmunt zadzwoni\u0142 nast\u0119pnego dnia rano, jak obieca\u0142, i om\u00f3wili z Henryk\u0105 kilka spraw dotycz\u0105cych fundacji \u2014 konto, ubezpieczenie domu, przegl\u0105d instalacji, kt\u00f3ry W\u0142adys\u0142aw zaplanowa\u0142 na wiosn\u0119 i op\u0142aci\u0142 z g\u00f3ry.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Pani m\u0105\u017c by\u0142 bardzo skrupulatny \u2014 powiedzia\u0142 pan Zygmunt.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Zawsze by\u0142 \u2014 odpowiedzia\u0142a Henryka.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Przy ostatnim spotkaniu powiedzia\u0142 mi, \u017ce ma nadziej\u0119, \u017ce nigdy nie b\u0119d\u0119 musia\u0142 przyje\u017cd\u017ca\u0107 z t\u0105 akt\u00f3wk\u0105 \u2014 doda\u0142 notariusz po chwili.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Ale by\u0142 gotowy na ka\u017cdy wypadek \u2014 powiedzia\u0142a Henryka.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Tak \u2014 potwierdzi\u0142 pan Zygmunt. \u2014 By\u0142 gotowy.<\/p>\n\n\n\n Rehabilitacja kardiologiczna zacz\u0119\u0142a si\u0119 dwa tygodnie po powrocie ze szpitala.<\/p>\n\n\n\n Trzy razy w tygodniu, rano, autobus numer siedem spod rogu.<\/p>\n\n\n\n Pierwszego dnia Henryka wsta\u0142a o sz\u00f3stej, zrobi\u0142a owsiank\u0119 i sprawdzi\u0142a rozk\u0142ad jazdy, kt\u00f3ry wydrukowa\u0142 jej pan Zygmunt przy okazji i zostawi\u0142 w teczce razem z dokumentami fundacji.<\/p>\n\n\n\n Na przystanku sta\u0142a s\u0105siadka Krystyna z naprzeciwka, kt\u00f3ra te\u017c czeka\u0142a na si\u00f3demk\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u2014 S\u0142ysza\u0142am co si\u0119 sta\u0142o \u2014 powiedzia\u0142a Krystyna bez owijania w bawe\u0142n\u0119, bo taka by\u0142a i Henryka to wiedzia\u0142a od trzydziestu lat.<\/p>\n\n\n\n \u2014 S\u0142ysza\u0142am, \u017ce wszyscy s\u0142yszeli \u2014 odpowiedzia\u0142a Henryka.<\/p>\n\n\n\n Krystyna kiwn\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n \u2014 W\u0142adys\u0142aw to by\u0142 m\u0105dry cz\u0142owiek \u2014 powiedzia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n \u2014 By\u0142 \u2014 powiedzia\u0142a Henryka.<\/p>\n\n\n\n \u2014 M\u00f3j by tak nie pomy\u015bla\u0142 \u2014 Krystyna westchn\u0119\u0142a. \u2014 M\u00f3j by zostawi\u0142 wszystko w testamencie i mia\u0142abym p\u00f3\u0142 roku k\u0142\u00f3tni z dzie\u0107mi o ka\u017cdy talerz.<\/p>\n\n\n\n Autobus przyjecha\u0142 i obie wsiad\u0142y, i Krystyna wysiad\u0142a dwa przystanki wcze\u015bniej, a Henryka jecha\u0142a dalej na rehabilitacj\u0119.<\/p>\n\n\n\n Na sali \u0107wicze\u0144 by\u0142o ich siedmioro \u2014 cztery kobiety i trzech m\u0119\u017cczyzn, wszyscy po zawa\u0142ach albo operacjach, wszyscy w podobnym wieku.<\/p>\n\n\n\n Fizjoterapeutka mia\u0142a na imi\u0119 Agata i m\u00f3wi\u0142a spokojnie, bez po\u015bpiechu, i pilnowa\u0142a, \u017ceby nikt nie forsowa\u0142 si\u0119 za bardzo.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Prosz\u0119 s\u0142ucha\u0107 cia\u0142a \u2014 m\u00f3wi\u0142a. \u2014 Cia\u0142o wie, kiedy za du\u017co.<\/p>\n\n\n\n Henryka s\u0142ucha\u0142a i \u0107wiczy\u0142a, i po tygodniu szwy ci\u0105gn\u0119\u0142y ju\u017c troch\u0119 mniej przy ka\u017cdym oddechu.<\/p>\n\n\n\n Po miesi\u0105cu Krystyna zaproponowa\u0142a, \u017ce b\u0119dzie j\u0105 odwozi\u0107 we wtorki, bo we wtorki i tak jedzie po wnuka do przedszkola i rehabilitacja jest po drodze.<\/p>\n\n\n\n Henryka zgodzi\u0142a si\u0119 na wtorki.<\/p>\n\n\n\n W czwartki i pi\u0105tki je\u017adzi\u0142a si\u00f3demk\u0105, bo lubi\u0142a ten autobus \u2014 by\u0142 stary i troch\u0119 g\u0142o\u015bny, ale zawsze przychodzi\u0142.<\/p>\n\n\n\n Wiosn\u0105, kiedy zrobi\u0142o si\u0119 cieplej, Henryka wysz\u0142a do ogrodu z sekatorem.<\/p>\n\n\n\n Jab\u0142onka przy p\u0142ocie wymaga\u0142a przyci\u0119cia, dok\u0142adnie tak jak W\u0142adys\u0142aw napisa\u0142.<\/p>\n\n\n\n Sta\u0142a pod ni\u0105 przez chwil\u0119 i patrzy\u0142a w g\u00f3r\u0119, na ga\u0142\u0119zie, kt\u00f3re rozros\u0142y si\u0119 przez zim\u0119 na wszystkie strony.<\/p>\n\n\n\n Potem posz\u0142a zapuka\u0107 do s\u0105siada Bronka.<\/p>\n\n\n\n Bronek otworzy\u0142 drzwi w roboczej koszuli, z kaw\u0105 w r\u0119ce, i kiedy Henryka powiedzia\u0142a o jab\u0142once, kiwn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 bez s\u0142owa i odstawi\u0142 kaw\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u2014 W\u0142adek mi m\u00f3wi\u0142, \u017ce ta jab\u0142onka b\u0119dzie wymaga\u0107 uwagi \u2014 powiedzia\u0142, bior\u0105c kurtk\u0119 z wieszaka.<\/p>\n\n\n\n \u2014 M\u00f3wi\u0142 panu? \u2014 zdziwi\u0142a si\u0119 Henryka.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Rok przed \u015bmierci\u0105 \u2014 Bronek wzruszy\u0142 ramionami. \u2014 Siedzieli\u015bmy przy piwie po robocie i m\u00f3wi\u0142, \u017ce jab\u0142onka ro\u015bnie za szybko i \u017ce jak jego nie b\u0119dzie, to \u017cebym pom\u00f3g\u0142 pani przyci\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n Henryka patrzy\u0142a na s\u0105siada.<\/p>\n\n\n\n \u2014 M\u00f3wi\u0142 pan W\u0142adek du\u017co takich rzeczy \u2014 doda\u0142 Bronek spokojnie. \u2014 \u017be klucz do piwnicy na haczyku, \u017ce przegl\u0105d komina co dwa lata, \u017ce jak b\u0119dzie problem z kot\u0142em, to dzwoni\u0107 do Ry\u015bka z Ogrodowej, bo Rysiek zna ten model od lat.<\/p>\n\n\n\n Henryka nie odpowiedzia\u0142a przez chwil\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Przygotowa\u0142 pan te\u017c \u2014 powiedzia\u0142a w ko\u0144cu.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Przygotowa\u0142 \u2014 potwierdzi\u0142 Bronek. \u2014 Taki by\u0142.<\/p>\n\n\n\n Przyci\u0119li jab\u0142onk\u0119 razem, Bronek na drabinie, Henryka podaj\u0105ca ga\u0142\u0119zie, i przez godzin\u0119 rozmawiali o ogrodzie i o W\u0142adys\u0142awie, i o tym, \u017ce w tym roku zapowiadaj\u0105 du\u017co jab\u0142ek je\u015bli nie b\u0119dzie przymrozk\u00f3w w maju.<\/p>\n\n\n\n Kiedy sko\u0144czyli, Henryka zaprosi\u0142a Bronka na kaw\u0119.<\/p>\n\n\n\n Usiedli w kuchni i Bronek m\u00f3wi\u0142 o W\u0142adys\u0142awie \u2014 o tym, jak pomaga\u0142 przy dachu, jak przynosi\u0142 narz\u0119dzia bez pytania, jak raz przez ca\u0142e popo\u0142udnie szuka\u0142 razem z Bronkiem wiert\u0142a, kt\u00f3re Bronek sam schowa\u0142 i zapomnia\u0142 gdzie.<\/p>\n\n\n\n Henryka s\u0142ucha\u0142a i \u015bmia\u0142a si\u0119 przy historii z wiert\u0142em, bo zna\u0142a t\u0119 histori\u0119, tylko z drugiej strony \u2014 W\u0142adys\u0142aw wr\u00f3ci\u0142 wtedy do domu i m\u00f3wi\u0142, \u017ce Bronek chyba zakopa\u0142 to wiert\u0142o w ogrodzie i sam nie wie gdzie.<\/p>\n\n\n\n Bronek te\u017c si\u0119 \u015bmia\u0142.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Dobry by\u0142 cz\u0142owiek \u2014 powiedzia\u0142, wstaj\u0105c. \u2014 Rzadki.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Rzadki \u2014 zgodzi\u0142a si\u0119 Henryka.<\/p>\n\n\n\n Latem fundacja wyp\u0142aci\u0142a pierwsz\u0105 transz\u0119 na utrzymanie domu \u2014 przegl\u0105d instalacji, malowanie ogrodzenia, nowe uszczelki w oknach od p\u00f3\u0142nocy, kt\u00f3re od dw\u00f3ch zim przepuszcza\u0142y przeci\u0105g.<\/p>\n\n\n\n Henryka zadzwoni\u0142a do pana Zygmunta i zapyta\u0142a, czy mo\u017ce z tych \u015brodk\u00f3w kupi\u0107 te\u017c now\u0105 doniczk\u0119 na balkon, bo stara p\u0119k\u0142a przez zim\u0119.<\/p>\n\n\n\n Notariusz milcza\u0142 przez sekund\u0119, a potem powiedzia\u0142, \u017ce tak, oczywi\u015bcie, fundacja pokrywa bie\u017c\u0105ce potrzeby zwi\u0105zane z nieruchomo\u015bci\u0105 i komfortem zarz\u0105dcy.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Pan W\u0142adys\u0142aw by\u0142 bardzo precyzyjny w zapisach \u2014 doda\u0142. \u2014 Napisa\u0142 dos\u0142ownie: \u201e\u017ceby \u017conie niczego nie brakowa\u0142o do normalnego \u017cycia w tym domu\u201d.<\/p>\n\n\n\n Henryka kupi\u0142a doniczk\u0119 \u2014 ceramiczn\u0105, ciemnozielon\u0105, wi\u0119ksz\u0105 ni\u017c poprzednia \u2014 i postawi\u0142a na balkonie z pelargoni\u0105, kt\u00f3r\u0105 Irena przywioz\u0142a przy kolejnej wizycie.<\/p>\n\n\n\n Pelargonia kwit\u0142a przez ca\u0142e lato.<\/p>\n\n\n\n Jesieni\u0105, kiedy li\u015bcie w ogrodzie zacz\u0119\u0142y \u017c\u00f3\u0142kn\u0105\u0107 i jab\u0142onka ugi\u0119\u0142a si\u0119 od owoc\u00f3w \u2014 bo przymrozk\u00f3w w maju nie by\u0142o \u2014 Henryka zebra\u0142a jab\u0142ka z pomoc\u0105 Bronka i zrobi\u0142a dwadzie\u015bcia s\u0142oik\u00f3w d\u017cemu.<\/p>\n\n\n\n Pi\u0119\u0107 s\u0142oik\u00f3w zostawi\u0142a Bronkowi.<\/p>\n\n\n\n Pi\u0119\u0107 wys\u0142a\u0142a Irenie autobusem przez znajom\u0105, bo Irena mieszka\u0142a za daleko na wizyt\u0119 w \u015brodku tygodnia.<\/p>\n\n\n\n Dziesi\u0119\u0107 ustawi\u0142a w spi\u017carni, obok s\u0142oika z kluczem po og\u00f3rkach i s\u0142oika z musztard\u0105.<\/p>\n\n\n\n Patrzy\u0142a na te s\u0142oiki przez chwil\u0119 i my\u015bla\u0142a, \u017ce W\u0142adys\u0142aw lubi\u0142 d\u017cem jab\u0142kowy na tostach, i \u017ce w przysz\u0142ym roku jab\u0142ek b\u0119dzie pewnie tyle samo, i \u017ce ona b\u0119dzie tu, \u017ceby je zebra\u0107.<\/p>\n\n\n\n Zamkn\u0119\u0142a drzwi spi\u017carni i posz\u0142a nastawi\u0107 wod\u0119 na herbat\u0119.<\/p>\n\n\n\n Klucze od nowego zamka le\u017ca\u0142y na haczyku przy drzwiach wej\u015bciowych \u2014 tym samym haczyku, na kt\u00f3rym przez trzydzie\u015bci lat wisia\u0142y stare.<\/p>\n\n\n\n Z tymi samymi tapetami, z tym samym fotelem przy oknie, z tym samym widokiem na ogr\u00f3d, kt\u00f3ry W\u0142adys\u0142aw sadzi\u0142 przez trzydzie\u015bci lat i kt\u00f3ry teraz, jesieni\u0105, p\u0142on\u0105\u0142 czerwieni\u0105 i \u017c\u00f3\u0142ci\u0105 w popo\u0142udniowym s\u0142o\u0144cu.<\/p>\n\n\n\n Henryka usiad\u0142a w fotelu z kubkiem herbaty i patrzy\u0142a przez okno.<\/p>\n\n\n\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Siedemdziesi\u0105t dwa lata, dwa tygodnie na oddziale kardiologicznym, szwy jeszcze ci\u0105gn\u0105ce przy ka\u017cdym oddechu \u2014 i nikt nie przyjecha\u0142. Henryka dzwoni\u0142a do syna \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":2600,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-2603","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2603","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2603"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2603\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/2600"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2603"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2603"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2603"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"https:\/\/truestory24.pl.ua\/wp-content\/uploads\/2026\/10\/pexels-photo-8532550.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n