{"id":1443,"date":"2026-09-26T19:00:16","date_gmt":"2026-09-26T19:00:16","guid":{"rendered":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/?p=1443"},"modified":"2026-09-26T19:00:16","modified_gmt":"2026-09-26T19:00:16","slug":"kiedy-pajak-pojawia-sie-w-domu-wiele-osob-go-przepedza-ale-babcia-ireny-z-wloclawka-robila-cos-zupelnie-odwrotnego-i-nikt-nie-rozumial-dlaczego","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/?p=1443","title":{"rendered":"Kiedy paj\u0105k pojawia si\u0119 w domu, wiele os\u00f3b go przep\u0119dza \u2014 ale babcia Ireny z W\u0142oc\u0142awka robi\u0142a co\u015b zupe\u0142nie odwrotnego i nikt nie rozumia\u0142 dlaczego"},"content":{"rendered":"\n

S\u0105siedzi my\u015bleli, \u017ce to po prostu stare dziwactwo. \ud83d\udd77\ufe0f Babcia Ireny z W\u0142oc\u0142awka nigdy nie przegania\u0142a paj\u0105k\u00f3w z domu \u2014 wr\u0119cz przeciwnie, chroni\u0142a je, rozmawia\u0142a z nimi i, jak m\u00f3wiono po cichu, nawet im dzi\u0119kowa\u0142a. Wnuczka wstydzi\u0142a si\u0119 tego przez ca\u0142e \u017cycie \u2014 a\u017c pewnego pa\u017adziernikowego wieczoru znalaz\u0142a w szufladzie komody co\u015b, co wywr\u00f3ci\u0142o do g\u00f3ry nogami wszystko, co wiedzia\u0142a o babcinych \u201edziwactwach\u201d. Nikt nie przypuszcza\u0142, \u017ce za tym stoi historia d\u0142uga na siedemdziesi\u0105t lat.<\/p>\n\n\n\n

Irena Majewska ma pi\u0119\u0107dziesi\u0105t trzy lata i mieszka na Zazamczu, w bloku przy ulicy, gdzie ka\u017cdy zna ka\u017cdego od zawsze. Przyjecha\u0142a do W\u0142oc\u0142awka z rodzinnej wsi pod Lipnem jeszcze jako dziecko, kiedy rodzice szukali pracy przy fabryce. Babcia \u2014 Stanis\u0142awa, wszyscy m\u00f3wili na ni\u0105 \u201eStasia\u201d \u2014 zosta\u0142a na wsi i przyje\u017cd\u017ca\u0142a co miesi\u0105c autobusem, z torb\u0105 pe\u0142n\u0105 s\u0142oik\u00f3w i suszonych zi\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

To w\u0142a\u015bnie w jej starym domu Irena sp\u0119dza\u0142a ka\u017cde wakacje. I to w\u0142a\u015bnie tam po raz pierwszy zobaczy\u0142a, \u017ce babcia nie boi si\u0119 paj\u0105k\u00f3w \u2014 ba, \u017ce traktuje je jak domownik\u00f3w. W k\u0105cie za piecem mieszka\u0142 gruby, szary paj\u0105k, kt\u00f3rego Stasia nazywa\u0142a po prostu \u201enasz\u201d. Kiedy sze\u015bcioletnia Irena chcia\u0142a go zdmuchn\u0105\u0107 miot\u0142\u0105, babcia chwyci\u0142a j\u0105 za r\u0119k\u0119 i powiedzia\u0142a powa\u017cnie: \u201eZostaw go. On tu jest po co\u015b\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Przez lata Irena wraca\u0142a do tego wspomnienia z mieszanin\u0105 rozbawienia i za\u017cenowania. Opowiada\u0142a o tym znajomym jak o \u015bmiesznej historyjce \u2014 babcia i jej paj\u0105ki. Kiedy sama za\u0142o\u017cy\u0142a rodzin\u0119 i wyprowadzi\u0142a si\u0119 do nowego mieszkania, pierwsz\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3r\u0105 zrobi\u0142a, by\u0142o uszczelnienie wszystkich szpar przy oknach. \u017badnych paj\u0119czyn, \u017cadnych go\u015bci na sze\u015bciu nogach.<\/p>\n\n\n\n

Stasia umar\u0142a cztery lata temu, w pa\u017adzierniku, w wieku dziewi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu jeden lat. Zostawi\u0142a po sobie dom pe\u0142en rzeczy, kt\u00f3rych nikt nie chcia\u0142 rusza\u0107 przez d\u0142ugi czas. W ko\u0144cu to Irena pojecha\u0142a sama, \u017ceby wszystko pozbiera\u0107.<\/p>\n\n\n\n

By\u0142 p\u00f3\u017any wiecz\u00f3r, kiedy dotar\u0142a do starej komody w sypialni. Szuflady by\u0142y ci\u0119\u017ckie, nabrzmia\u0142e od wilgoci. W pierwszej \u2014 chusteczki i medaliki. W drugiej \u2014 zdj\u0119cia pouk\u0142adane gumk\u0105 recepturk\u0105. W trzeciej, na samym dnie, pod z\u0142o\u017conym w kostk\u0119 prze\u015bcierad\u0142em, le\u017ca\u0142a stara tekturowa teczka przewi\u0105zana sznurkiem.<\/p>\n\n\n\n

Irena usiad\u0142a na skraju \u0142\u00f3\u017cka i otworzy\u0142a j\u0105. W \u015brodku by\u0142y listy \u2014 kilkadziesi\u0105t, mo\u017ce wi\u0119cej \u2014 i zeszyt w kratk\u0119 z ok\u0142adk\u0105 pomazan\u0105 atramentem. Na pierwszej stronie zeszytu babcia napisa\u0142a o\u0142\u00f3wkiem, drobnym, starannym pismem: \u201eCo paj\u0105k mi przyni\u00f3s\u0142\u201d<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

Irena przeczyta\u0142a pierwszy wpis. Potem drugi. Potem trzeci \u2014 i zatrzyma\u0142a si\u0119, bo oczy jej si\u0119 zaszkli\u0142y. \ud83d\udd6f\ufe0f Babcia przez siedemdziesi\u0105t lat prowadzi\u0142a co\u015b w rodzaju dziennika \u2014 ale nie zwyk\u0142ego. Zapisywa\u0142a w nim ka\u017cdy raz, gdy w domu pojawi\u0142 si\u0119 paj\u0105k, i to, co wydarzy\u0142o si\u0119 potem. Raz po pojawieniu si\u0119 paj\u0105ka przy oknie kuchennym wr\u00f3ci\u0142o zdrowie dziadka, kt\u00f3ry mia\u0142 umrze\u0107 na zapalenie p\u0142uc. Innym razem paj\u0105k usiad\u0142 na futrynie drzwi i nast\u0119pnego dnia przyszed\u0142 list od syna z wojska \u2014 pierwszy od czterech miesi\u0119cy. Jeszcze innym razem \u2014 wielki, czarny paj\u0105k na suficie sypialni \u2014 i tydzie\u0144 p\u00f3\u017aniej urodzi\u0142a si\u0119 Irena.<\/p>\n\n\n\n

Siedemdziesi\u0105t lat obserwacji<\/h2>\n\n\n\n

Stasia nie by\u0142a ani zabobonna, ani naiwna. By\u0142a kobiet\u0105, kt\u00f3ra prze\u017cy\u0142a wojn\u0119 jako dziecko, pochowa\u0142a dwoje dzieci przed ich pierwszym rokiem \u017cycia, przetrwa\u0142a lata, kiedy nie by\u0142o czym pali\u0107 ani czym nakarmi\u0107 rodziny. Nauczy\u0142a si\u0119 patrze\u0107 uwa\u017cnie na to, co j\u0105 otacza \u2014 bo kiedy nie masz nic pewnego, zaczynasz szuka\u0107 znak\u00f3w w tym, co zostaje.<\/p>\n\n\n\n

W zeszycie by\u0142o ponad sto wpis\u00f3w. Nie wszystkie dotyczy\u0142y szcz\u0119\u015bcia \u2014 kilka by\u0142o smutnych, jak ten z zimy 1967 roku, kiedy babcia napisa\u0142a: \u201ePaj\u0105k siedzia\u0142 trzy dni na progu. Wiedzia\u0142am, \u017ce co\u015b si\u0119 zmieni. Czwartego dnia umar\u0142a mama\u201d<\/em>. Ale nawet te smutne wpisy by\u0142y spokojne \u2014 jakby Stasia nie traktowa\u0142a paj\u0105ka jako z\u0142ego znaku, tylko jako pos\u0142a\u0144ca, kt\u00f3ry ostrzega, \u017ceby si\u0119 przygotowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Irena siedzia\u0142a nad zeszytem do drugiej w nocy. Kiedy sko\u0144czy\u0142a czyta\u0107, wysz\u0142a na ganek i usiad\u0142a na starym sto\u0142ku. Powietrze by\u0142o ch\u0142odne i wilgotne, pachnia\u0142o ziemi\u0105 i li\u015b\u0107mi. Nad jej g\u0142ow\u0105, w rogu drewnianej belki, wisia\u0142a paj\u0119czyna \u2014 du\u017ca, g\u0119sta, l\u015bni\u0105ca od rosy.<\/p>\n\n\n\n

W \u015brodku siedzia\u0142 paj\u0105k.<\/p>\n\n\n\n

Irena patrzy\u0142a na niego d\u0142ug\u0105 chwil\u0119. Potem \u2014 pierwszy raz w \u017cyciu \u2014 nie si\u0119gn\u0119\u0142a po miot\u0142\u0119.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Co babcia naprawd\u0119 wiedzia\u0142a<\/h2>\n\n\n\n

Kiedy Irena wr\u00f3ci\u0142a do W\u0142oc\u0142awka, zacz\u0119\u0142a rozmawia\u0107 z lud\u017ami. Z mam\u0105, z ciotk\u0105 Helen\u0105, ze starsz\u0105 s\u0105siadk\u0105 Zofi\u0105, kt\u00f3ra zna\u0142a Stasi\u0119 od lat pi\u0119\u0107dziesi\u0105tych. I okaza\u0142o si\u0119, \u017ce babcia nigdy nikomu nie t\u0142umaczy\u0142a wprost, co my\u015bli o paj\u0105kach. Po prostu robi\u0142a swoje \u2014 nie przegania\u0142a, nie niszczy\u0142a paj\u0119czyn, a kiedy kto\u015b pyta\u0142, u\u015bmiecha\u0142a si\u0119 i m\u00f3wi\u0142a: \u201eNikomu nie szkodzi, a mo\u017ce pom\u00f3c\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Sk\u0105d wzi\u0119\u0142a to przekonanie? W zeszycie by\u0142 jeden wpis, z 1952 roku, kt\u00f3ry wyja\u015bnia\u0142 wszystko. Stasia napisa\u0142a, \u017ce jako ma\u0142a dziewczynka widzia\u0142a, jak jej w\u0142asna babcia, Rozalia, wyprowadza\u0142a paj\u0105ka z domu na d\u0142oni \u2014 ostro\u017cnie, za pr\u00f3g \u2014 i m\u00f3wi\u0142a: \u201eId\u017a, ale wr\u00f3\u0107, kiedy b\u0119dziemy potrzebowa\u0107\u201d<\/em>. Rozalia t\u0142umaczy\u0142a, \u017ce paj\u0105k w domu to znak, \u017ce dom jest \u017cywy \u2014 \u017ce co\u015b w nim si\u0119 dzieje, co\u015b si\u0119 zmienia, co\u015b nadchodzi. Niekoniecznie z\u0142ego. Niekoniecznie dobrego. Po prostu \u2014 \u017cycie.<\/p>\n\n\n\n

Irena powiedzia\u0142a mi, \u017ce po przeczytaniu zeszytu przez kilka tygodni nie mog\u0142a zasn\u0105\u0107. Nie ze strachu \u2014 ze wstydu. Przez ca\u0142e lata traktowa\u0142a babci\u0119 jak staro\u015bwieck\u0105 kobiet\u0119 z dziwactwami. A babcia przez siedemdziesi\u0105t lat cierpliwie obserwowa\u0142a i zapisywa\u0142a \u2014 nie dlatego, \u017ce wierzy\u0142a w magi\u0119, ale dlatego, \u017ce nauczy\u0142a si\u0119, \u017ce uwa\u017cno\u015b\u0107 na ma\u0142e rzeczy pozwala prze\u017cy\u0107 te du\u017ce.<\/p>\n\n\n\n

Teraz w mieszkaniu Ireny na Zazamczu jest jedna szpara przy oknie w kuchni, kt\u00f3rej celowo nie uszczelni\u0142a. Ma\u0142a, przy samym parapecie. Jesieni\u0105 pojawia si\u0119 tam paj\u0119czyna.<\/p>\n\n\n\n

Irena m\u00f3wi, \u017ce ju\u017c jej nie usuwa.<\/p>\n\n\n\n

I \u017ce pierwszy raz od wielu lat czuje, \u017ce co\u015b \u2014 sama nie wie co \u2014 jest w porz\u0105dku.<\/p>\n\n\n\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"S\u0105siedzi my\u015bleli, \u017ce to po prostu stare dziwactwo. \ud83d\udd77\ufe0f Babcia Ireny z W\u0142oc\u0142awka nigdy nie przegania\u0142a paj\u0105k\u00f3w z domu \u2014 wr\u0119cz przeciwnie, chroni\u0142a \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":1440,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1443","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1443","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1443"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1443\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/1440"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1443"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1443"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/truestory24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1443"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}